กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168
อานเหวินจิ้งและหลินเจียวต่างก็ไม่อยู่ อานเหวินอี้เชื่อฟังเป็นอย่างมาก
เธอแขวนรอยยิ้มประจบประแจงไว้บนใบหน้า ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็เดินไปยืนรออยู่ข้าง ๆ เฉินฮุยทันที
เฉินฮุยล็อกจักรยานเรียบร้อยแล้ว ปลดตะกร้าสะพายหลังลงมาถือไว้ในมือ พาเฉินเฉียวเม่ยเดินขึ้นชั้นบนไปด้วย
"ฉันเคยคิดอยู่หลายครั้งเหมือนกันนะ ว่าบนชั้นของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มันขายอะไรกันแน่นะ ที่แท้ก็ขายเสื้อผ้าเหมือนกันหรอเนี่ย" เฉินเฉียวเม่ยเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกแปลกใหม่
"ผมก็เคยคิดเหมือนกันว่าห้างสรรพสินค้าไม่มีบันได แล้วชั้นบนนี้จะขึ้นไปได้อย่างไร จนกระทั่งเพื่อนพามานี่แหละถึงได้รู้" เฉินฮุยตอบกลับไปส่งเดช
"เธอเนี่ยเก่งชะมัด รู้จักคนโน้นคนนี้ไปทั่วในตัวอำเภอ"