เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169
"ชุดเอามารับได้มะรืนนี้"
"วันนี้ฉันไม่ว่างแล้ว งั้นมะรืนนี้ช่วงบ่ายเธอค่อยมาทำผม ถือโอกาสมารับชุดด้วยเลยดีไหมล่ะ" หลูเจียเจียเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ได้ งั้นมะรืนนี้ฉันมาหลังกินข้าวเที่ยงนะ"
ไม่มีใครไม่ชอบคนอ่อนโยนและละเอียดอ่อนหรอก ต่อให้เป็นผู้หญิงก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
เมื่ออยู่ต่อหน้าหลูเจียเจีย เฉินเฉียวเม่ยก็สลัดความ "ห้าวหาญแบบลูกผู้ชาย" ที่มีเป็นปกติทิ้งไปจนหมดสิ้นแล้วเปลี่ยนเป็นพูดจาเสียงนุ่มนวลแทน
หลังจากวัดสัดส่วนและจ่ายเงินมัดจำไปยี่สิบหยวน
เฉินฮุยกับเฉินเฉียวเม่ยก็พากันออกจากห้างสรรพสินค้า
หลูเจียเจียเดินมาส่งพวกเขาถึงชั้นล่าง เฉินฮุยเร่งเร้าอยู่หลายครั้ง เธอก็เลยบอกลาทั้งสองคนแล้วเดินกลับขึ้นตึกไป
"เฉียวเม่ย ครั้งหน้าที่เธอเจอหวางหงจวิน หัดเรียนแบบเขาไว้บ้างสิ" เฉินฮุยอดไม่ได้ที่จะแนะนำขึ้นมา