กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167
อารมณ์ของอานเหวินอี้มาเร็วไปเร็ว
หลังจากร้องไห้โฮเสียงดังอยู่สองสามที เธอก็นั่งลงข้าง ๆ และเริ่มตั้งตารอที่จะได้ไปซื้อลูกอมกับเฉินฮุยในอีกสักครู่
"เฉินฮุย เงินก้อนนี้ต้องเก็บรักษาให้ดี เรื่องของเฉินซวี่เราต้องถือเป็นบทเรียนนะ" หลินเจียวมองดูเงินที่อานเหวินจิ้งกำไว้ในมือด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
"ผมรู้ครับ พวกเราทำสมุดบัญชีเงินฝากกันแล้ว พรุ่งนี้ก็จะเอาไปฝากธนาคารแล้วครับ" เฉินฮุยกล่าว
"พี่เฉินฮุย เมื่อกี้พี่บอกว่ารับงานมางานหนึ่งแล้วจะได้เงินตั้งหลายร้อย"
"งานอะไรเหรอ? เป็นงานที่พี่ซิ่วเหลียนแนะนำมาหรือเปล่า?" อานเหวินจิ้งยื่นมือไปจับมือของเฉินฮุยแล้วถามขึ้น
"ทำไมมือถึงได้เย็นเฉียบแบบนี้ล่ะเนี่ย?"