กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126
"ผม"
เฉินซวี่พูดไม่ออก เขาเงยหน้าขึ้นมองเฉินไคหมิงด้วยความทำอะไรไม่ถูก
"ลุกขึ้นยืนก่อนสิ ทำตัวแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน" เฉินไคหมิงเอ่ยขึ้น
"เด็กคนนี้ ทำไมถึงไม่รู้ความเอาเสียเลย"
หยวนฉวนฟางถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องครัวที่อยู่ด้านหลังห้องโถง
ผ่านไปไม่นาน เฉินเซี่ยงตงก็พาจินเฟิ่งผู้เป็นเมียรีบร้อนเร่งฝีเท้าตามมา
"เฉินฮุย วันนี้แกต้องอธิบายเรื่องนี้ให้ฉันฟังให้รู้เรื่องนะ!"
"ถ้าแกกล้าใส่ร้ายเฉินซวี่ละก็ หลังจากนี้ญาติพี่น้องพวกเราก็ไม่ต้องเป็นกันอีก" เฉินเซี่ยงตงก้าวเข้ามาถึงก็ชี้หน้าเฉินฮุยแล้วต่อว่าด้วยน้ำเสียงและสีหน้าถมึงทึง
"ลูกแม่!" จินเฟิ่งเห็นใบหน้าของเฉินซวี่มีรอยแผล น้ำตาสองสายก็ร่วงเผาะลงมาทันที