กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125
"พี่เฉินฮุย เห็นไหมคะ"
"เห็นแล้ว"
"นี นี่คือขโมยเหรอ"
"เวลานี้แล้ว แถมยังทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ มีพิรุธ ขนาดนี้ไม่น่าจะมาส่งของขวัญมั้ง"
"แต่ว่า ทำไมเขารู้ว่ากุญแจบ้านเราซ่อนอยู่ไหนล่ะ ตรงจุดนั้นหายากจะตาย ฉันยังคลำหาทีเดียวไม่เจอเลยนะ"
"นั่นสินั่น เป็นคำถามที่ดี"
เฉินฮุย หัวเราะเยาะออกมาคำหนึ่ง
เทียบกับความร้อนรนของอานเหวินจิ้งที่แทบอยากจะบินกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ฝีเท้าที่เป็นปกติของเฉินฮุยดูจะใจเย็นจนเกินไปหน่อย
อานเหวินจิ้งวิ่งไปได้ตั้งไกล พอหันกลับมาเห็นเฉินฮุยยังตามหลังอยู่ห่างลิบลับก็ร้อนใจจนกระทืบเท้า