กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97
จับปลาจวดยาวได้แล้ว เฉินฮุยก็ไม่ได้รั้งอยู่ต่อ
เขาว่ายน้ำกลับมาที่ข้างเรือประมง ใช้คีมเหล็กในมือเคาะตัวเรือดังตุง ๆ ๆ ซึ่งเรียกความสนใจจากอานเหวินจิ้งที่รออยู่ด้านข้างได้ทันที
หัวของอานเหวินจิ้งโผล่ขึ้นมา สองมือทำท่ากรวยรอบปากแล้วตะโกนถามว่า "พี่เฉินฮุย ต้องการให้ฉันช่วยอะไรไหมคะ"
พวกปูและปลาหินยังพอไหว
แต่ปลาจวดยาวตัวใหญ่หนักกว่ายี่สิบชั่ง อานเหวินจิ้งไม่มีทางจัดการไหวแน่นอน
หากเกิดเสียหลักลื่นล้มหัวทิ่มลงมา คงได้ช่วยชีวิตเธอนรอบที่สองแน่
เฉินฮุยส่งเสียงตะโกนตอบกลับไปว่า "เธอไปตามลุงเขย ให้เขามาช่วยที!"
อานเหวินจิ้งพยักหน้ารับ เดินเข้าไปในห้องเก๋งเรือปลุกอู๋สุ่ยเซิงที่กำลังนอนกรนเสียงดังสนั่นให้ลุกขึ้นมา
"อืม?! หลานสะใภ้ เรียกฉันทำไมล่ะเนี่ย"