เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98
"จะเอาเวลาไหนมาว่าง ผมยังง้อลุงเขยอยู่เลย"
"โกรธมากไปเดี๋ยวตับจะเป็นแผล ต่อให้เพื่อสุขภาพของเขาผมก็ต้องรีบง้องอนไว้ก่อนสิครับ"
พูดจบเฉินฮุยก็ยิ้มออดอ้อนใส่อู๋สุ่ยเซิงทันที
เทียบกับการโดนอู๋สุ่ยเซิงด่าแล้ว เขากลัวโดนอู๋สุ่ยเซิงฟ้องมากกว่าเสียอีก
"แกนี่เก่งแต่ปากจริงๆ" อู๋สุ่ยเซิงค้อนใส่เขาแวบหนึ่ง อยากจะดื้อยิ้มแต่ก็ต้องทำเป็นโกรธขรึมเอาไว้
"ไม่ใช่แค่เก่งแต่ปากหรอกน่า หลานชายแกคนนี้น่ะฝีมือในน้ำเก่งกาจเป็นเลิศต่างหาก"
"เขาเป็นคนนะไม่ใช่ปลา ลงไปในทะเลก็ว่าแปลกแล้ว ยังจับปูได้ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ แต่นี่ถึงขั้นใช้แค่มือเปล่ากับสุ่มจับปลาใบเดียวลงไปคว้าปลาตัวใหญ่ขนาดนี้ขึ้นมาได้เนี่ยนะ"
"ครั้งก่อนผมยังไม่รู้สึกอะไร แต่ครั้งนี้ผมเห็นกับตาแล้ว ฝีมือระดับนี้ของเขาสูงส่งจริงๆ"