กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96
เฉินฮุยพบปลาหินตัวหนึ่งหมอบนิ่งอยู่บนหินปะการัง แทบจะเรียกได้ว่าพรางตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หากไม่ใช่เพราะมันขยับตัวด้วยตัวเอง ท่ามกลางกระแสการรับรู้ที่มีปลาเต็มไปหมด เขาคงหาตัวมันไม่พบจริงๆ
เฉินฮุยไม่ได้รีบร้อนลงมือ เขาว่ายน้ำอยู่ข้างๆ เพื่อสังเกตขนาดของมัน
ดูแล้วน่าจะหนักสักหนึ่งถึงสองชั่ง ถือว่าไม่เล็กรวมในหมู่ปลาหินตามธรรมชาติ
การลงทะเลครั้งนี้ เดิมทีเขาก็วางแผนจะจับปลาสักตัวหรือจับกุ้งมังกรสักตัว ไปมอบให้หวงซิ่วเหลียนเพื่อแสดงความขอบคุณอยู่แล้ว
ปลาหินตัวนี้พบเห็นได้ยาก ราคาแพง และมีขนาดกำลังพอดี การนำไปมอบเป็นของขวัญจะไม่ดูเอิกเกริกจนเกินไป ทั้งยังแสดงถึงความจริงใจอย่างเต็มเปี่ยม