กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
เพิ่งปั่นจักรยานเข้ามาถึงหมู่บ้านต้าซา
จากระยะไกลลิบ เฉินฮุยก็มองเห็นอู๋ซื่อยืนอยู่คนเดียวริมถนน สีหน้ามึนงงพรางเกาหัวแถมพึมพำอะไรอยู่คนเดียวก็ไม่รู้
"อู๋ซื่อ! เจ้าหนุ่ม มองอะไรอยู่น่ะ ยืนพูดคนเดียวอยู่ได้ตั้งนาน"
เฉินฮุยเอ่ยทักพร้อมกับหักเลี้ยวรถจักรยานจอดขวางหน้าอีกฝ่ายดังเอี๊ยด
"คุณพระคุณเจ้าเอ๋ย! นายทำให้ตกใจหมดเลย" อู๋ซื่อสะดุ้งถอยหลังไปก้าวหนึ่ง พอเห็นชัดว่าเป็นเฉินฮุยก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปสั่งสอน
แต่พอเห็นอานเหวินจิ้งที่นั่งอยู่เบาะหลังก็รีบชักมือกลับทันที ฉีกยิ้มกว้างแล้วเอ่ยทักทาย "สวัสดีครับพี่สะใภ้"
"สวัสดีค่ะ" อานเหวินจิ้งส่งยิ้มให้อย่างสุภาพ
"ถามหน่อยสิ เมื่อกี้มองอะไรอยู่เหรอ" เฉินฮุยซักถามต่อ