เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87
"ตอนบ่ายเหรอ รีบขนาดนั้นเลยเหรอ อีกสักสองวันค่อยไปเถอะ"
"ถ้าเกิดหมดแรงกลางทะเลขึ้นมา หรือเกิดเป็นตะคริวที่ขาขึ้นมามันอันตรายมากนะ" อานเหวินจิ้งดึงแขนของเฉินฮุยไว้แล้วพูดขึ้น
"เธอก็ดูถูกผมเกินไปแล้ว แรงแค่นี้จะไปหมดแรงได้ยังไง"
"วางใจเธอกับสามีคนนี้แข็งแกร่งมากแน่นอนอยู่แล้ว" เฉินฮุยหัวเราะพร้อมกับหยิกแก้มป่อง ๆ ของอานเหวินจิ้งเบา ๆ
"แล้วพี่จะลงทะเลไปทำไมล่ะเนี่ย" อานเหวินจิ้งหน้าแดงแจ๋แล้วดันตัวเฉินฮุยออก
"พวกเราแต่งงานกันทั้งที พี่หวงซิ่วเหลียนให้ซองแดงมาตั้งซองใหญ่ แถมยังช่วยจัดการเรื่องแต่งหน้าจัดแต่งสถานที่แถมข้าวปลาก็ยังไม่ได้กินสักคำก็รีบกลับไปซะก่อน"
"ผมคิดดูแล้วว่าจะลองดูว่าพอจะหาของมีค่าอะไรติดมือได้สักหน่อยไหม แล้วเอาไปส่งให้เพื่อแสดงความขอบคุณเสียหน่อย"