กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89
"ถ้าอย่างอู๋ซื่อทำได้ งั้นฉันก็ทำได้เหมือนกันสิคะ!"
"เดือนหนึ่งตั้งสิบห้าหยวน แน่ะ ปีหนึ่งก็ตั้งหนึ่งร้อยแปดสิบหยวนแน่ะค่ะ"
"ถึงจะน้อยกว่าที่คุณหามาได้หน่อย แต่ก็ช่วยจุนเจือค่ากินค่าใช้ในบ้านได้เหมือนกันนะ"
"รอปีหน้าเวินอี้เข้าเรียน ฉันก็สามารถพาแกไปอยู่ด้วยได้แล้ว ฉันว่าเข้าท่าดีออกค่ะ!"
"พี่เฉินฮุย คุณว่ายังไงล่ะคะ?"
อานเหวินจิ้งมองเฉินฮุย แววตาทอประกายความคาดหวังเต็มเปี่ยม มองดูระยิบระยับเชียว
"แบบนี้สิเข้าท่า ฉันบอกเธอไว้เลยนะว่าห้ามคัดค้านเด็ดขาด!"
"ตอนนี้เธอหาเงินได้แล้ว แล้วอนาคตล่ะ? ในบ้านยังไงก็ต้องมีคนทำงานกินเงินเดือนมั่นคงคอยรองรับไว้บ้างสิ!"
เฉินฮุ่ยหงเห็นอานเหวินจิ้งสนใจ รีบช่วยพูดเสริมขึ้นทันที