เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 นักบุญแห่งเมืองเฉิงชาง
เรื่องราวของจักรพรรดิเมฆเศร้าผู้นี้ ทำให้ทุกคนประหลาดใจอย่างยิ่ง แต่นั่นก็เป็นเพียงเรื่องราวในอดีตที่กลายเป็นประวัติศาสตร์ไปแล้ว เมื่อเทียบกันแล้ว พวกเขาสนใจมากกว่าว่าขั้นตอนต่อไปควรทำอะไร?
พวกเขาเสี่ยงชีวิต ก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่มีทางกลับนี้ ไม่ใช่เพื่อจะมาดิ้นรนเอาชีวิตรอดบนดาวดวงนี้
อันเล่อเห็นความคิดของทุกคน จึงกล่าวว่า “อย่าเพิ่งร้อน เกี่ยวกับการมีอยู่ของกำแพงความว่างเปล่า ข้ามีการคาดเดาแล้ว แต่ยังต้องพิสูจน์อีกเล็กน้อย”
ผู้พิทักษ์สุสานแสดงความดีใจ “กำแพงความว่างเปล่า……หากทำลายมันได้ ระดับของผู้บำเพ็ญในใต้หล้าก็จะไม่ถูกจำกัดอีกต่อไปใช่ไหม?”
“บางทีอาจจะได้พบอาจารย์ของพวกเราด้วย!”
คนอื่นๆ ก็ฮึกเหิมขึ้น เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
หลังจากล่องลอยในความว่างเปล่า พวกเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวอันเล่อ และเชื่อในคำพูดของเขาโดยไม่สงสัย
อันเล่อพูดอีกว่า “ก่อนหน้านั้น ข้าขอให้พวกท่านช่วยข้าสักอย่าง”
ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย พูดอย่างจริงจัง “บรรพาจารย์เต๋าสั่งมาได้เลย”