เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 เต๋าไร้ขอบเขต
พร้อมกับการหายใจเข้าออกของอันเล่อ เกราะมารสุญญตาที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวกายของเขาก็ดูดซึมพลังลึกลับจากความว่างเปล่าโดยรอบโดยธรรมชาติ
พูดให้ถูกต้องคือ การเรียกมันว่าเกราะมารสุญญตานั้นไม่เหมาะสมอีกต่อไป สสารลึกลับที่อยู่บนผิวกายของอันเล่อนี้ แท้จริงแล้วเป็นเพียงการประยุกต์ใช้อักขระแห่งความว่างเปล่ารูปแบบหนึ่ง อันเป็นส่วนหนึ่งของวิบัติอันไร้ขอบเขต
พลังที่ฝากไว้บนอักขระแห่งความว่างเปล่านี้ อันเล่อเรียกมันว่าพลังแห่งวิบัติ
พลังแห่งวิบัตินี้แตกต่างจากพลังทุกชนิดที่อันเล่อเคยได้รับมาก่อน และไม่ใช่พลังลึกลับแห่งความว่างเปล่าล้วนๆ มีคุณสมบัติพิเศษมาก
หากจะพูดถึงระดับของพลังแห่งวิบัติ มันอยู่เหนือพลังลึกลับทั้งหลาย เกือบจะเทียบเท่ากับปฐมลมปราณ เพียงแต่ด้อยกว่าเล็กน้อยเท่านั้น
แต่ปฐมลมปราณในฐานะพลังที่เป็นต้นกำเนิดของโลก ก็ควรจะสูงส่งกว่าอยู่แล้ว
“ปฐมลมปราณของข้าในตอนนี้ ยังมีข้อบกพร่องอยู่!”
ความคิดต่างๆ แล่นผ่านสมองของอันเล่อดุจสายฟ้า เขาตระหนักได้อย่างรวดเร็ว
ปฐมลมปราณ หมื่นเต๋ารวมเป็นหนึ่ง และสามารถแปรเปลี่ยนเป็นหมื่นเต๋าได้