เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 กลับสู่วังสุญญตา
หลายวันต่อมา ชีวิตของอันเล่อกลับสู่ความสงบที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
โอเอซิสแห่งนี้อุดมด้วยพลังวิญญาณ พืชพรรณเขียวขจี ทิวทัศน์งดงาม ราวกับดินแดนอมตะที่แยกตัวจากโลกภายนอก เหมาะแก่การพำนักชั่วคราว
หลังผ่านเหตุการณ์มากมายที่ตื่นเต้นและผันผวน แม้แต่อันเล่อก็รู้สึกเหนื่อยล้า ไม่ใช่ความเหนื่อยล้าทางร่างกาย แต่เป็นความอ่อนล้าทางจิตใจ
เขาต้องการเวลาบางส่วนเพื่อเยียวยาความปั่นป่วนในจิตใจ
ดังนั้น อันเล่อจึงใช้เวลาในสถานที่นี้เพื่อฝึกฝนและขัดเกลาวิชาของตน พร้อมทั้งใช้ประโยชน์สูงสุดจากการคาดการณ์เพื่อการบำเพ็ญและรวบรวมข่าวกรอง
ในยามว่าง เขาพูดคุยกับซูไต๋และหงอิ่งเสวียเรื่องต่างๆ ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในอดีต ไปจนถึงแผนการในอนาคต และแนวคิดระหว่างการบำเพ็ญ พูดคุยกันไปทุกเรื่อง
บางครั้งก็ไม่ทำอะไรเลย เพียงแค่นั่งเอนกายซบไหล่กันข้างโอเอซิส มองสายน้ำที่ไหลเอื่อย สายลมที่พัดผ่าน ใบไม้ที่แกว่งไกว ในใจกลับรู้สึกถึงความสงบงดงามอันเป็นเอกลักษณ์
บางครั้งเมื่ออารมณ์พาไป พวกเขาก็ศึกษาความลึกลับของวิชาคู่บำเพ็ญอย่างเป็นธรรมชาติ
แม้ว่าหงอิ่งเสวียและซูไต๋ยังมีความริษยาต่อกัน แต่ทั้งสองก็ทราบดีว่าอันเล่อไม่อาจทิ้งใครคนใดคนหนึ่ง จึงค่อยๆ ยอมรับการมีอยู่ของอีกฝ่าย