เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348 นามระบือไปทั่วหล้า
เมื่อได้ยินคำพูดของสุนัขสามหัว อันเล่อก็เงียบลง อารมณ์หนักอึ้ง
เหล่าเทพอสูรเหล่านี้มาจากโลกที่เคยเป็นของต้าเซี่ย แต่กลับไม่เคยได้ยินชื่อราชวงศ์นี้ และจากคำบรรยายของมัน ดูเหมือนที่นั่นจะกลายเป็นดินแดนรกร้าง เฉกเช่นต้าหวงในยามนี้
อันเล่อพึมพำ “ต้าเซี่ย……ล่มสลายแล้วหรือ?”
การแทรกซึมของเทพเจ้าในต้าเซี่ยเกิดขึ้นเร็วกว่าและครอบคลุมกว่าในต้าโจว และต้าหวงก็สูญเสียการควบคุมเหนือต้าเซี่ยไปตั้งแต่เนิ่นๆ
แม้แต่ต้าโจวยังต้องหลบเข้าไปในหินจักรวาลอนันต์ เพื่อหลีกเลี่ยงรังสีแห่งความพินาศ จีหยุนถิงในการต่อต้านเทพเจ้า จะต้องเผชิญกับการโจมตีเช่นไรกัน?
อันเล่อกดความรู้สึกเหล่านี้ลง แล้วหาเทพอสูรที่สามารถสื่อสารได้อีกหลายตัว เพื่อรับข้อมูลจากปากของพวกมัน
เทพอสูรส่วนใหญ่ไม่รู้จักอาณาจักรมนุษย์ที่ชื่อต้าเซี่ยเลย แม้แต่ได้ยินชื่อก็ยังไม่เคย
จากคำบอกเล่าของพวกมัน โลกอีกด้านของหมอกสีเทานั้นรกร้างที่สุด เต็มไปด้วยทะเลทราย แทบไม่มีชีวิต ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ แม้แต่เงาของพืชพรรณก็แทบไม่พบเห็น เทพอสูรต้องกินกันเองหรือไม่ก็ดูดซับพลังวิญญาณของสวรรค์และดิน เพื่อประทังชีวิตอย่างยากลำบาก
การอยู่รอดในสภาพแวดล้อมเช่นนั้น ทำให้เทพอสูรกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและโลภมาก