เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 “ในใต้หล้านี้ ไม่มีผู้ใดเทียบข้าได้”
“วังสุญญตา อันเล่อ”
เสียงนั้นแผ่วเบา แต่กลับกังวานไปทั่วทั้งนคร
ผู้คนต่างตะลึงงัน สายตาจับจ้องไปยังต้นกำเนิดของเสียงนั้น
ณ มหานครศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยคลังสวรรค์และประตูศักดิ์สิทธิ์ ปราสาทและเสาหยกตั้งตระหง่าน บนยอดวิหารหยกเจี้ยนจิง อันสูงส่งงดงามและเจิดจ้าที่สุด มีร่างของผู้บำเพ็ญเพียรนั่งขัดสมาธิอยู่
ร่างของเขาไม่ได้สูงใหญ่ เมื่อเทียบกับมหานครอันยิ่งใหญ่แล้ว ช่างดูเล็กจ้อยไร้ความหมาย
แต่เมื่อผู้คนได้เห็นเขา ทั้งมหานครและรัศมีศักดิ์สิทธิ์เบื้องหลังกลับดูไม่สำคัญ ไม่อาจดึงดูดสายตาของพวกเขาได้อีกต่อไป
เขาต่างหากที่สร้างปรากฏการณ์อันทรงพลังเหล่านี้ขึ้น มิใช่ปรากฏการณ์ที่ทำให้เขาแข็งแกร่ง
มีคนพึมพำว่า “เขา……คืออันเล่อหรือ?”
ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ข่าวลือเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเปลี่ยนวิญญาณผู้นี้แพร่สะพัดไปทั่ว แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรจากวังเซียนใหญ่ทั้งห้าก็ยังได้ยิน แต่ความจริงแล้ว ผู้คนส่วนใหญ่ในวังสุญญตาไม่เคยเห็นอันเล่อ และไม่รู้ว่าเขามีรูปโฉมเช่นไร