เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 บรรพเต๋าแห่งใต้หล้า
ไม่นานนัก อันเล่อลากร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลปีนขึ้นมาจากหลุมลึกเบื้องล่าง
เสวียนกงหมิงยืนอยู่ที่ขอบหน้าผา จับแขนอันเล่อดึงขึ้นมา
ทั้งสองคนทั้งหัวเทาตัวดำ เต็มไปด้วยบาดแผล ดูสภาพย่ำแย่
เด็กชายชุดเขียว เทียนหลางหยา และเฒ่าเต๋าต่างมาอยู่ใกล้ๆ พวกเขา มองไปยังหลุมยักษ์เบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เห็นเพียงตรงหน้าพวกเขา เทือกเขาสูงใหญ่หายไป แทนที่ด้วยห้วงลึกมหึมา กว้างใหญ่ไพศาล ภายในเป็นทะเลลาวาเดือดพล่าน
เป็นทะเลลาวาที่กว้างใหญ่น่าตกใจจริงๆ
ภาพเหตุการณ์นี้ คือร่องรอยที่เหลือจากการต่อสู้ระหว่างอันเล่อกับ ราชาลิงศพ
ในทะเลเพลิง ร่างไร้ศีรษะที่ใหญ่กว่าภูเขา กำลังจมลงสู่ลาวาทีละน้อย พร้อมกับไอศพสีดำและควันหนาที่ลอยขึ้น มีความงามอันโศกเศร้าที่บรรยายไม่ถูก
“แค่ก แค่ก”