เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 กลับ-มา-เถิด
อันเล่อเงยหน้ามอง พบว่าคนพูดก็เป็นคนคุ้นเคย
โม่ซินสวมชุดขาว มีบุคลิกสูงส่ง แม้ดวงตาจะมองไม่เห็น แต่กลับรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองจากด้านล่าง คิดในใจ “เป็นเด็กน้อยที่น่าสนใจ”
ในตอนนั้น เขาก็สังเกตเห็นพลังลมปราณสองสายข้างกายอันเล่อ สูดลมหายใจเบาๆ
“ฮึ……ท่านอาวุโสกู่คิดอะไรอยู่ ถึงปล่อยสองคนนี้ออกมาด้วย”
แม้จั่วหยู่และเซี่ยงเถี่ยถ่าจะมีพลังไม่ธรรมดา แต่ก็เป็นตัวก่อเรื่องชั้นดี เรื่องที่เคยทำมา รุนแรงยิ่งกว่าอันเล่อเสียอีก
โม่ซินใช้จิตสำรวจฝูงชน นับจำนวนคนพร้อมสังเกตคนรุ่นใหม่เหล่านี้ ไม่นานก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญาในใจ
“พวกหัวแข็งมากมายขนาดนี้ คงจะก่อเรื่องใหญ่แน่”
แม้ยังไม่ออกเดินทาง เขาก็มีลางสังหรณ์ไม่ดีแล้ว
แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เสียใจก็ไร้ประโยชน์ โม่ซินโบกมือ “เหล่าสหาย โปรดตามข้ามา”