เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 278 เคล็ดวิชาเอกภาพ
เห็นผู้บำเพ็ญคนแล้วคนเล่าถูกฝังลงดินราวกับปักต้นหอม ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึง
พลังของทายาทตระกูลเซี่ยเหล่านี้ไม่อาจเรียกว่าอ่อนแอ แต่กลับพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว ที่น่าประหลาดที่สุดคือ อันเล่อผู้เป็นต้นเหตุดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจพวกเขาเลย ไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาวิเศษอะไร เพียงแค่ชี้นิ้วเบาๆ ลากเส้นเบาๆ ก็ทำลายเคล็ดวิชาของพวกเขาได้
เห็นภาพนี้ ชายชราข้างรถม้าสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย พูดกับเซี่ยจิ่งเหนียนว่า “เด็กคนนี้ช่างบ้าบิ่น นี่มันไม่เห็นตระกูลเซี่ยอยู่ในสายตาเลย!”
เซี่ยจิ่งเหนียนสีหน้าไม่เปลี่ยน แต่แววตาลึกล้ำ คิดในใจว่า “เขาก็ทะลวงถึงขั้นวิญญาณทารกแล้วหรือ……”
“แต่เขาเพิ่งเข้าสู่ขั้นวิญญาณทารก พลังบำเพ็ญยังห่างไกลจากข้านัก”
หลังจากผ่านไปหลายเดือน เซี่ยจิ่งเหนียนคิดว่าช่องว่างระหว่างเขากับอันเล่อคงจะยิ่งห่างออกไป แต่เมื่อได้เห็นในตอนนี้ กลับพบว่าอีกฝ่ายมีโชคลาภแปลกประหลาด จนก้าวขึ้นเป็นผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณทารกได้เช่นกัน
“เขากำลัง……บรรลุเต๋าอยู่หรือ?”
ไม่นาน เซี่ยจิ่งเหนียนก็สังเกตเห็นว่าอันเล่อกำลังอยู่ในสภาวะลึกลับ เชื่อมโยงกับเต๋าแห่งสวรรค์และพิภพ ทำให้ความริษยาผุดขึ้นในใจอย่างห้ามไม่อยู่
แม้แต่เขาเองยังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสในตระกูลถึงจะเข้าถึงสภาวะนี้ได้ แล้วไอ้หมอนี่มีดีอะไรถึงได้รับโอกาสเช่นนี้?