เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 ธิดามารสวรรค์
อันเล่อสีหน้าเคร่งขรึม “เจ้าหมายความว่า……”
ซูไต๋เข้าใจใจเขา พยักหน้าพูด “แม้จะนับรวมเวลาก่อนที่จิตวิญญาณจะตื่น ข้าก็มีความทรงจำเพียงไม่กี่ร้อยปี”
“ยิ่งข้าสืบทอดการถ่ายทอดขององค์หญิงหลิงหลงลึกซึ้งเพียงใด ก็จะได้รับความทรงจำของนางมากขึ้นเพียงนั้น”
“นางไม่จำเป็นต้องเกิดใหม่ ไม่จำเป็นต้องแย่งร่าง ข้าก็จะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเหมือนนางมากขึ้น จนกระทั่ง……ลืมความเป็นซูไต๋ไปสิ้น”
ความคิด การกระทำ และนิสัยของคนนั้น ถูกหล่อหลอมจากประสบการณ์ในอดีต
ความทรงจำที่ต่างกัน ย่อมพัฒนาเป็นจิตสำนึกที่ต่างกัน
ยกตัวอย่างง่ายๆ หากคนคนหนึ่งสูญเสียความทรงจำทันที แล้วได้รับความทรงจำของคนอื่น เขาย่อมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ซูไต๋ในตอนนี้แม้จะไม่ได้สูญเสียความทรงจำ แต่ชีวิตของนางเมื่อเทียบกับองค์หญิงหลิงหลงแล้วช่างสั้นนัก หากรับความทรงจำทั้งหมดในคราวเดียว อาจถูกข้อมูลมหาศาลล้างตัวตนเดิมไปเลย
คิดถึงตรงนี้ อันเล่อขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว