เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 การเจรจาสงบศึก
อันเล่อเพิ่งฟื้น และถูกเสี่ยวหงแอบจู่โจม ตอนนี้สมองยังมึนงง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองอยู่ที่ไหน
แต่เมื่อเห็นใบหน้างามของซูไต๋ที่ไม่ได้พบมานาน เขาก็อดยิ้มไม่ได้ แล้วลุกขึ้นเดินไปหานาง โอบนางเข้าสู่อ้อมกอด
ซูไต๋ตั้งใจจะทำหน้าบึ้ง แกล้งโกรธ เมินเฉยต่ออันเล่อ แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น หัวใจก็อ่อนยวบ
นางซบอยู่ในอ้อมกอดของอันเล่อ ดวงตาฉายแววอ่อนโยนดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง
“สามี ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน……”
แต่ทั้งสองยังไม่ทันได้อยู่ด้วยกันนาน ก็มีเสียงร้อนรนดังมาจากด้านหลัง
“ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้ว!”
เยี่ยหลิงเอ๋อร์จ้องซูไต๋ด้วยดวงตากลมโต หน้าบึ้งตึง นางเพิ่งจากไปไม่นาน ทั้งสองก็กอดกันแล้ว ต้องเป็นฝีมือหญิงผู้นี้แน่ๆ ที่วางแผนหลอกนาง
อันเล่อรู้สึกกระอักกระอ่วน ขณะนั้น ซูไต๋ในอ้อมกอดก็ถามเสียงเย็นอีกครั้ง