เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 พบเพื่อนเก่า
เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังก้องฟ้า แผ่กระจายไปไกล ครอบคลุมเกือบครึ่งเมือง
แต่ถงเอ้อร์หนิวเพียงหัวเราะเยาะ “ร้องให้ดังกว่านี้สิ เรียกพวกพ้องมาให้หมด คนเดียวไม่พอให้พวกเราอิ่มหรอก”
“ในเมืองนี้ ต่อให้เทพเจ้ามาเอง ก็ช่วยเจ้าไม่ได้!”
ปากของเขาพูดจาดูถูกอวดดี แต่สายตากลับชำเลืองไปทางนักปราชญ์ชุดขาว
เป็นการส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายร่วมมือ รีบสังหารทูหยวนอู่
จางหน้าม้าเข้าใจทันที ปล่อยเสียงกรีดร้องแหลมเหมือนนกร้อง อาภรณ์สีขาวฉีกขาด ขนนกสีขาวซีดสกปรกงอกออกมาจากใต้ผิวหนังเป็นแผงๆ ปกคลุมทั่วร่างในพริบตา
กล้ามเนื้อบิดเบี้ยว กระดูกเปลี่ยนรูป
เพียงสองลมหายใจ นักปราชญ์ชุดขาวก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดหน้าคนตัวนกกระเรียน ใบหน้าน่าสะพรึงกลัว อ้าปากเผยฟันแหลมเล็กนับไม่ถ้วน
มีเพียงไฝดำใหญ่ใต้คางที่ยังอยู่เหมือนเดิม ดูขบขันอยู่บ้าง