เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 ต้องเรียนรู้ให้ดี
“ท่านอันเล่อ นี่เป็นท่านจริงๆ ด้วย!”
หยุนอู๋เหริน ผู้ใช้นามแฝงว่าหยุนอู๋ และเคยได้รับการขนานนามว่าคุณชายอู๋เหริน แสดงความตื่นเต้นเต็มหน้า ไม่เหลือความสงบนิ่งเช่นปกติ
ใบหน้าของนักปราชญ์หน้าหยกลวี่ปิ่นนี้ อาจารย์กู่ซานซานอาจจำไม่ได้ พี่สาวเยี่ยหลิงเอ๋อร์ก็อาจไม่รู้จัก แต่หยุนอู๋เหรินที่เคยร่วมการทดสอบวังสุญญตาด้วยกัน จะจำผิดได้อย่างไร?
หยุนอู๋เหรินหัวเราะอย่างมีความสุข “ฮ่าๆ ข้ารู้อยู่แล้ว ท่านต้องยังมีชีวิตอยู่แน่!”
อันเล่อแสดงสีหน้ายินดี การพบเจอมิตรเก่า โดยเฉพาะในดินแดนต่างถิ่น ยิ่งทำให้รู้สึกสะเทือนใจ
“ไม่คิดว่าคนแรกที่จะได้พบจะเป็นท่าน”
อันเล่อมาถึงบริเวณเมืองนี้ นอกจากจะแก้ปัญหาในเมืองแล้ว ก็เพราะได้ยินข่าวลมจากการวิวัฒนาการว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนถูกหน่วยปราบวิญญาณสังหาร แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้มาเยือนจะเป็นหยุนอู๋เหริน
เขาถามต่อ “พวกท่านมาที่ราชวงศ์ต้าไท่ เป็นภารกิจจากผู้บริหารวังสุญญตาหรือ?”
“แน่นอน”