เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 พี่ลวี่ช่วยข้าด้วย
แคว้นหลิว เขตปกครองเมฆาล่องลอย
ดินแดนแห่งนี้คือหัวใจสำคัญของแคว้นหลิว แม้แต่เมืองหลวงแคว้นหลิวก็ตั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้
ได้ชื่อว่าเมฆาล่องลอยเพราะในอดีตมีเมฆหมอกปกคลุมตลอดปี ดูราวกับดินแดนเซียนในม่านเมฆ
แคว้นหลิวแต่เดิมเต็มไปด้วยป่าฝนและหนองน้ำ การคมนาคมยากลำบากยิ่ง พ่อค้าและกองคุ้มกันที่ต้องการเดินทางระหว่างเมืองต่างๆ ต้องเผชิญความยากลำบากและอันตรายมากมาย แต่เมฆาล่องลอยมีภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบ อีกทั้งยังเคยมีนักยุทธ์ระดับสูงลงมือถางป่า ถมหนองน้ำ และสร้างถนนหนทาง จึงเชื่อมต่อกับเขตปกครองและอำเภออื่นๆ ของแคว้นหลิวได้อย่างสะดวก กลายเป็นศูนย์กลางสำคัญ
แต่เดิมนี่เป็นบุญคุณอันยิ่งใหญ่ต่อคนรุ่นหลัง แต่ในช่วงหลายปีมานี้ การคอร์รัปชั่นในวงราชการแคว้นหลิวรุนแรงขึ้น ข้าราชการไม่คิดสร้างผลงาน ขอเพียงไม่มีความผิดก็พอ ยิ่งไม่ทำอะไรเลย
เส้นทางที่นักยุทธ์ระดับสูงเคยถางไว้ กลับรกร้างด้วยวัชพืชที่งอกงามขึ้นทุกวัน
ความแห้งแล้งที่ต่อเนื่องทำให้ป่าฝนเดิมหดตัว ต้นไม้มากมายตายแห้ง หนองน้ำเผยให้เห็นดินแข็งกระด้าง ไม่ต้องพูดถึงเมฆหมอก แม้แต่สิ่งมีชีวิตก็แทบไม่เหลือให้เห็น
ประกอบกับการกบฏและการอพยพหนีของผู้คน ดินแดนที่เคยเป็นดั่งสวรรค์ในม่านเมฆ เหลือเพียงภาพความบอบช้ำเท่านั้น
มือขาวนวลลูบผ่านลำต้นไม้ที่ถูกลอกเปลือกออก สัมผัสรอยคล้ายถูกฟันกัด ผู้นั้นถอนหายใจ “ไม่นึกว่าแคว้นหลิวของราชวงศ์ต้าไท่ จะเสื่อมโทรมถึงเพียงนี้”