เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246 แคว้นหลิวล่มสลาย
ไม่นาน พี่น้องตระกูลอิ่นก็กลับถึงคฤหาสน์
พี่น้องทั้งสองรู้สึกได้อย่างว่องไวว่า เรื่องนี้เกี่ยวพันกว้างไกล เกินกว่าที่พวกเขาจะก้าวก่าย
เมื่อพบอันเล่อ อิ่นเฟยเฉินรีบเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยามเย็นและข้อมูลที่ได้รับให้ฟัง แล้วถามด้วยความกังวล
“อาจารย์ สถานการณ์เป็นเช่นนี้ ท่านเคยได้ยินเกี่ยวกับลัทธิเซียนมนุษย์นี้หรือไม่?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจอันเล่อกระตุก “มาจนได้!”
แม้จะคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว แต่เมื่อมันปรากฏต่อหน้าจริงๆ ก็ยังทำให้อันเล่อรู้สึกหนักใจยิ่งนัก
เขาเอ่ยว่า “เด็กชายคนนั้นบอกว่า หากฝึกวิชาเซียนมนุษย์ จะไม่ต้องทนหิวทนอด จะแข็งแกร่งมหาศาล ไม่รู้สึกเจ็บปวด หากฝึกถึงขั้นสูงสุด จะอายุยืนไม่แก่ไม่ตาย กลายเป็นเซียนมนุษย์ ใช่หรือไม่?”
อิ่นเฟยเฉินพยักหน้าหนักๆ น้ำเสียงประหลาดใจ “ใช่แล้ว อาจารย์รู้ได้อย่างไร?”
อันเล่อไม่ได้อธิบายคำถามนั้น เพียงจ้องมองทั้งสองอย่างจริงจัง “พวกเจ้าเชื่อคำพูดเช่นนี้หรือไม่?”