เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 สวรรค์สิ้นแล้ว เซียนมนุษย์ต้องครองโลก
ปรากฏการณ์ประหลาดนี้ ถึงขั้นทำให้เซี่ยเกากวงเกิดความคิดแปลกประหลาดขึ้นมา
เขาแอบเงยหน้าขึ้น ระมัดระวังมองร่างที่คลุมด้วยเสื้อคลุมดำนั้น แล้วรีบหลบสายตา กดความคิดสับสนทั้งหมดลงไป
เซี่ยเกากวงเตือนตัวเองในใจ “เจ้าคิดมากไปทำไม?”
“ความไม่รู้ คือความโชคดีอย่างหนึ่ง”
รัชทายาทจ้องเขาด้วยรอยยิ้มกำกวม “เกากวง เจ้าเป็นอะไรไป?”
เซี่ยเกากวงสะดุ้งทั้งตัว คุกเข่าลงกับพื้น “ข้าน้อยกังวลเรื่องสถานการณ์ที่แคว้นหลิวสองสามวันนี้ จิตใจไม่สงบ ทำให้องค์ชายทรงขบขัน”
รัชทายาทไม่สนใจว่าคำพูดนั้นจริงหรือเท็จ เพียงถามต่อ “เรื่องที่ให้เจ้าสืบ สืบได้อย่างไรบ้าง?”
เซี่ยเกากวงกลืนน้ำลาย คุกเข่าพูดว่า
“อู๋เฉวียน ผู้รักษาการหัวหน้าหน่วยปราบวิญญาณแห่งแคว้นชิง มีความสัมพันธ์ไม่ดีในหน่วย ไม่เป็นที่ชื่นชอบของผู้บำเพ็ญ ก่อนเข้าถ้ำเซียนนั้น ยังเคยขัดแย้งกับซางน่าจากหน่วยปราบวิญญาณแห่งแคว้นเหยียน”