เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 245 มันเจ็บ
อันเล่อพยายามดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พบด้วยความตกตะลึงว่า เขาไม่สามารถหลุดพ้นจากการผูกมัดของเยี่ยหลิงเอ๋อร์ได้จริงๆ
แรงที่กดทับที่เอวนั้นหนักอึ้ง ราวกับมีภูเขาลูกใหญ่กดทับอยู่ ทำให้ไม่อาจหลุดพ้นได้
โชคดีที่อันเล่อมีร่างกายแข็งแกร่ง ไม่เช่นนั้นการถูกนั่งทับเช่นนี้ เอวคงหักไปแล้ว!
หากอันเล่อใช้เกราะมารสุญญตาหรือแปลงร่างเป็นยักษ์ ย่อมสามารถหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ได้ แต่คนตรงหน้าคือศิษย์พี่ของเขา
อันเล่อบ่นในใจ “ศิษย์พี่แรงมากเกินไปแล้ว”
คิดดูให้ดี เยี่ยหลิงเอ๋อร์เป็นเทาเที่ยที่มีร่างกายแข็งแกร่งผิดปกติอยู่แล้ว อาหารทิพย์ที่ให้นางกินทุกวันก็ไม่ได้สูญเปล่า เงินที่จ่ายไปซื้ออาหารเหล่านั้นได้กลายเป็นพลังของเยี่ยหลิงเอ๋อร์จริงๆ แม้อันเล่อจะก้าวหน้าไปมากในช่วงนี้ แต่หากเทียบพละกำลังร่างกายล้วนๆ เขาก็ยังสู้ศิษย์พี่ไม่ได้
เมื่อหลุดพ้นไม่ได้ อันเล่อก็เลิกดิ้นรน
เขามองเยี่ยหลิงเอ๋อร์อย่างจนใจ “ศิษย์พี่ ท่านจะทำอะไรกันแน่?”
แก้มนวลของเยี่ยหลิงเอ๋อร์แดงระเรื่อ “ข้า……”