เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 ข้าพูดตรงเสมอ
ข้างกายเจียงหยุน หญิงสาวร่างบางที่มีพลังไม่ธรรมดาขมวดคิ้วถามด้วยความประหลาดใจ
“คนที่พี่หยุนพูดถึง คือศิษย์ใหม่ของท่านผู้อาวุโสกู่ อันเล่อใช่ไหมคะ?”
“ใช่แล้ว”
เจียงหยุนยิ้มน้อยๆ เลียริมฝีปากอ่อนนุ่ม “เขาคงถูกดูดเข้าไปในห้วงสุญญตาด้วย ข้ารู้สึกว่าเรามีวาสนาต่อกัน ควรไปพบกันสักครั้ง”
ชื่อของอันเล่อ ในหมู่ศิษย์ขั้นสร้างฐานและขั้นแก่นทองของวังสุญญตา ถือว่ามีชื่อเสียงพอสมควร
นอกจาก “ความขัดแย้งเล็กๆ” ระหว่างเขากับเซี่ยจิ่งเหนียนแล้ว การเป็นศิษย์คนที่สี่ของสำนักกู่ซานก็เป็นเหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่ง
หญิงสาวที่เพิ่งพูดไปชื่อเจิ้งหลาน นางได้ยินชื่อนี้จากปากของศิษย์สำรองที่เพิ่งรู้จักเมื่อเร็วๆ นี้
ศิษย์หญิงสำรองคนนั้นมีพรสวรรค์น่าตกใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังฝึกวิชากู่เซียนที่แทบจะสูญหายไปแล้ว ในสายตาของเจิ้งหลาน การทดสอบพวกนั้นไม่ใช่อุปสรรคสำหรับนางเลย การเข้าร่วมวังสุญญตาอย่างเป็นทางการเป็นเพียงเรื่องของเวลา อนาคตย่อมไร้ขีดจำกัด
แต่ผู้บำเพ็ญหญิงเช่นนี้กลับยกย่องอันเล่ออย่างสุดจิตสุดใจ และพูดตรงๆ ว่า “พรสวรรค์ของเขาเหนือกว่าข้าถึงร้อยเท่า!”