เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 174 ศิษย์น้อง ข้าหิวจัง
ได้ยินคำเตือนของเยี่ยหลิงเอ๋อร์ ทั้งสามคนก็เคร่งขรึมขึ้นทันที จิตสัมผัสตื่นตัวสูงสุด
สิ่งที่ทำให้นางแสดงสีหน้าเช่นนี้ ต้องอันตรายอย่างยิ่ง
ขณะที่พวกเขากำลังกลั้นหายใจ ตึงเครียด สอดส่องรอบด้าน เสียงประหลาดก็ดังมาจากผนังหินข้างกาย
เสียงนี้ฟังคล้ายเสียงคำรามแหบพร่าแปลกประหลาด แหลมเสียดหู ไม่เหมือนเสียงของสิ่งมีชีวิตใดที่อันเล่อรู้จัก แต่หากฟังดีๆ กลับคล้ายเพียงเสียงสั่นสะเทือนของชั้นหิน
ได้ยินเสียงนี้ เจียงจุ่นเหลียงสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน “เป็นไปได้อย่างไร?”
ต่อมาเสียงประหลาดเคลื่อนใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว วินาทีก่อนยังอยู่ไกลเป็นกิโลเมตร วินาทีถัดมาก็มาอยู่ใกล้ตัวพวกเขา
ผนังหินดำทึบสั่นสะเทือน “แกรกๆ” พื้นปรากฏรอยแตก ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะเจาะทะลุออกมา
พร้อมกันนั้น แรงกดดันลึกลับแผ่ขยาย ต่างจากศัตรูที่แข็งแกร่งที่อันเล่อเคยพบมาทั้งหมด
ความลึกล้ำ ความลึกลับนั้น ดูเหมือนมาจากยุคสมัยโบราณที่ห่างไกลจนน่าหวาดกลัว