เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 ระบบเพิ่มให้ข้า
เสียงฝีเท้าแผ่วเบา แต่ไม่อาจหลอกจิตสัมผัสของผู้บำเพ็ญได้ สะท้อนก้องในอุโมงค์อันลึกล้ำ
สีหน้าของเจียงจุ่นเหลียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เป็นคนแรกที่แสดงพลังขั้นแก่นทอง สายตาจับจ้องไปยังทิศทางที่มาของเสียงฝีเท้า
อันเล่อและอีกสองคนต่างเตรียมพร้อมรับมือ
ระหว่างเดินทาง เจียงจุ่นเหลียงได้เล่าให้ฟังว่า - ห้วงสุญญตาเปรียบเสมือนโลกที่แยกจากโลกปัจจุบัน ยากที่จะใช้เคล็ดวิชาระบุตำแหน่งของผู้บำเพ็ญ หลายคนที่สร้างศัตรูกับกลุ่มอำนาจที่ต่อกรไม่ได้ มักเลือกที่จะหลบซ่อนในห้วงสุญญตา เพื่อหลีกเลี่ยงภัยชั่วคราว
ด้วยอายุขัยอันยาวนานของผู้บำเพ็ญ การหลบซ่อนเป็นร้อยปีแล้วค่อยออกมาก็เป็นไปได้
ดังนั้น ที่นี่จึงเต็มไปด้วยผู้แสวงหาผลประโยชน์ที่ลุ่มหลงในกิเลส ผู้หนีคดีที่ถูกสำนักใหญ่ไล่ล่า เหตุการณ์ฆ่าคนชิงสมบัติเกิดขึ้นบ่อยกว่าโลกภายนอก
เป็นดินแดนนอกกฎหมายอย่างแท้จริง!
แน่นอน ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่จะไม่กล้าโจมตีศิษย์วังสุญญตาก่อน เจียงจุ่นเหลียงเพียงแต่ระวังในกรณีที่เลวร้ายที่สุด
ไม่นาน มีเสียงถามอย่างระมัดระวังดังมาจากอีกฝั่งของอุโมงค์