กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 คุ้มครองน้อง
“หมอหลวง ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ได้ป่วย ทำไมพวกท่านถึงไม่เชื่อเล่า?”
เซี่ยงเถี่ยถ่าถอนหายใจ กล่าวอย่างจนใจ
“ถ้าไม่เชื่อก็ตรวจดูสิ ร่างกายข้าแข็งแรงดี!”
“ข้าเพิ่งได้พบน้องรองหลังจากไม่ได้เจอกันนาน พวกท่านอย่าได้มารบกวนเลย”
เซี่ยงเถี่ยถ่าพูดพึมพำ แต่สีหน้าก็ไม่ได้แสดงความรังเกียจมากนัก เพราะเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายหวังดีต่อตน
ด้านข้าง อันเล่อมองดูอย่างงุนงง
ในสายตาของเขา รอบตัวเซี่ยงเถี่ยถ่าไม่มีใครอยู่เลย ราวกับกำลังพูดกับอากาศ
แต่สีหน้าของพี่ใหญ่กลับจริงจังมาก ยังกางแขนออกราวกับให้ “หมอหลวง” ตรวจร่างกาย ดูน่าขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
สังเกตเห็นสายตาประหลาดของอันเล่อ เซี่ยงเถี่ยถ่ายิ้มกว้าง “ไม่ต้องกังวล พวกเขาชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่”