เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ได้ป่วย
ในรัง
ณ มุมเงียบแห่งหนึ่ง
ฉินซานบ่นในใจ “บ้าจริง ช่างโชคร้ายจริงๆ! ทำไมถึงถูกส่งมาที่เช่นนี้?”
เขาสวมชุดเต๋าราคาแพง รูปโฉมระดับปานกลางค่อนข้างดี แต่งตัวดูคล้ายคุณชายหนุ่มจากตระกูลใดสักแห่ง
แท้จริงแล้ว ฉินซาน เป็นเพียงทาสรับใช้ของตระกูลฉินเท่านั้น
ในฐานะทาสที่ต้องติดตามคุณชายและคุณหนูออกนอกตระกูล หน้าตาจะอัปลักษณ์เกินไปก็ไม่ได้ หล่อเหลาเกินไปก็ไม่ดี แบบเขานี่แหละพอดี ระดับกลางๆ ค่อนไปทางดี
ฉินซานกวาดตามองรอบด้าน กลิ่นอายอันตรายในบริเวณใกล้เคียงทำให้ขนลุกซู่ เกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
“รู้งี้ ข้าไม่รับงานนี้มาหรอก ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตาม”
พิกัดการเคลื่อนย้ายของอันเล่อคลาดเคลื่อน เป็นฝีมือของนายของฉินซาน ที่จงใจให้ฉินซานถูกย้ายมาด้วย เพื่อสืบดูความเป็นไปของอันเล่อ