กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ก้าวแรกสู่ความสำเร็จ
“ท่านอันเล่อ โปรดหยุดก่อน”
ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอันเล่อมีใบหน้าเยาว์วัย สวมมงกุฎและเครื่องแต่งกายสง่างาม
อาภรณ์งดงามไม่ธรรมดา โทนสีฟ้าครามเป็นหลัก ดูสดใสมีชีวิตชีวา
เพียงกิริยาท่าทางก็บ่งบอกได้ว่าเขาเป็นบุตรหลานตระกูลใหญ่
อันเล่อขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนนี้เขามีธุระต้องทำ ไม่อยากถูกพวกนี้รบกวน
แววตาเขาวาบไปด้วยความเย็นชา หากอีกฝ่ายไม่รู้จักประมาณตน เขาก็ไม่รังเกียจที่จะฆ่าไก่ให้ลิงดู
ชายหนุ่มเห็นสายตาของอันเล่อแล้วสะดุ้งเล็กน้อย ในใจรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก “ข้าไม่น่าจะเคยล่วงเกินเขามาก่อน ทำไมสายตาถึงได้น่ากลัวเช่นนี้?”
เขาพอจะเดาได้บ้าง รีบกล่าวว่า “ท่านอันเล่อ ท่านคงมีธุระเร่งด่วน?”
“ถ้าเช่นนั้นข้าไม่รบกวนแล้ว รอท่านว่างค่อยคุยกัน”