เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 [กระเพาะเทาเที่ย (ม่วง)]
ในภูมิทัศน์ภายในอันมืดมิด
เมื่ออันเล่อออกหมัดดั่งสายฝนกระหน่ำ เสียงคำรามดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ทุกหมัดที่ลงไป ภูมิทัศน์ภายในสั่นสะเทือนเล็กน้อย เงาสกปรกแตกกระจายเป็นผง
จนถึงวันนี้ อันเล่อมองเห็นสิ่งที่อยู่ในเงาดำได้ชัดเจน มันคือแมลงประหลาดรูปร่างน่าเกลียด
แต่แมลงในภูมิทัศน์ภายในแต่ละแห่งมีรูปร่างและลักษณะต่างกัน เช่นตัวที่เห็นตรงหน้านี้ มีกลิ่นเหม็นของอาหารเน่า ร่างเหนียวเหมือนโคลน น่าขยะแขยง
ยักษ์จิตวิญญาณของอันเล่อไม่สนใจรูปลักษณ์น่ารังเกียจของมัน เพียงระดมพลังอย่างบ้าคลั่ง
แมลงถูกทำลายและฟื้นคืนไม่หยุด
ในกระบวนการฟื้นคืนนี้ อันเล่อค่อยๆ รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ไหลเข้าสู่ร่างจากที่ไร้ตัวตน
กระเพาะทั้งหมดกำลังเกิดใหม่ ต่อมและผนังกระเพาะกำลังกลายพันธุ์ โครงสร้างของกล้ามเนื้อเปลี่ยนแปลง