เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 อันเล่อเอ๋ย อันเล่อ เจ้าช่างตกต่ำเสียจริง
อันเล่อหยิบอาวุธวิเศษที่มีรูปทรงประหลาดออกมาจากถุงเก็บของ
เครื่องรางมีรูปร่างเป็นกระดิ่ง ขนาดเท่าฝ่ามือ ทำจากวัสดุที่ไม่ใช่ทั้งทองและหยก มีสีดำสนิทแซมด้วยเส้นสีแดงเลือด คล้ายกับควันดำที่เคยอยู่รอบกายราชันย์ผี
ลวดลายที่สลักบนกระดิ่งเรียบง่ายและโบราณ แต่หากจ้องมองนานเข้า จิตใจจะรู้สึกไม่สงบ ราวกับมีความรู้สึกประหลาดที่บรรยายไม่ถูก
กระดิ่งนี้คือสิ่งที่อันเล่อได้มาโดยบังเอิญจากร่างของราชันย์ผีหลังจากสังหารมัน
แต่ตั้งแต่ได้มาก็ยังไม่มีโอกาสได้ศึกษาอย่างละเอียด
อันเล่อเคยคิดว่าจะขายมันทิ้งไป แต่ด้วยสัญชาตญาณบางอย่าง จึงไม่ได้ทำเช่นนั้น
“หืม?”
ขณะที่อันเล่อกำลังพิจารณากระดิ่งอยู่นั้น จู่ๆ เฒ่าหมึกก็โผล่ออกมาจากกุยต๋าน
มันยังคงอยู่ในร่างเสือดำ แต่ดวงตาทั้งคู่จ้องมองกระดิ่งโบราณนั้นอย่างไม่วางตา ใบหน้าเผยความหลงใหล