เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 168 การกลายพันธุ์
หลังจากเข้ามาด้านใน กลิ่นฉุนของสารเคมีในอากาศยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น รุนแรงจนกระทั่งตอนหายใจ ผนังด้านหลังลำคอรู้สึกแสบร้อนเบา ๆ
สองข้างทางเดินมีประตูโลหะปิดสนิททุก ๆ ไม่กี่เมตร ด้านบนไม่มีสัญลักษณ์ใด ๆ ลู่หย่างรับรู้ได้ขณะเดินผ่านว่าหลังประตูแต่ละบานล้วนมีกลิ่นอายของสิ่งมีชีวิต สุดทางเดินคือประตูโลหะสองชั้น ตรงรอยต่อของประตูมีร่องรอยของแถบซีลอัดแรงดัน พื้นผิวมีชั้นเคลือบหน่วยพลังงานบางเฉียบอยู่ชั้นหนึ่ง
เจียงเว่ยหยางก้าวมาหยุดข้างกายลู่หย่าง บีบอัดสนามพลังงานแล้วซัดเข้าใส่โดยตรง ทว่าพละกำลังกลับถูกดีดสะท้อนออกไปในชั่วขณะที่สัมผัสประตูบานนั้น มันปะทะเข้ากับม่านป้องกันชั้นหนึ่ง
“เป็นม่านป้องกันความถี่” โจวตู้ที่ยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยปาก
เจียงเว่ยหยางจึงใช้พละกำลังที่มหาศาลกว่าเดิมผลักดันขึ้นไป ในที่สุดขอบของม่านป้องกันก็ปรากฏความผันผวนแผ่วเบาอย่างยิ่ง
“ใช้พละกำลังไปกี่ส่วน” ลู่หย่างกระซิบเสียงเบาเพื่อยืนยันกับเธอ
น้ำเสียงของเจียงเว่ยหยางกลับผ่อนคลายยิ่งนัก “ไม่ถึงห้าส่วน”
หากเป็นระดับนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องตึงเครียดจริง ๆ ลู่หย่างพยักหน้า
เธอเอ่ยขึ้นอีก “รู้สึกว่าข้างในมีหน่วยพลังงานอยู่เยอะมาก ไม่รู้ว่าคืออะไรกันแน่ รู้สึกว่ายังมีผู้ควบคุมอยู่อีกด้วย”