ตอนที่ 154 ถูกกักบริเวณ

ตอนที่ 154 ถูกกักบริเวณ

ประตูห้องกักกันเลื่อนเปิดออกทั้งสองด้าน 01 เดินตามหลังเจียงเว่ยหยางก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป

เดิมทีเขาเตรียมใจที่จะพบกับกรงขังห้องหนึ่งแล้ว มันน่าจะคล้ายกับที่ที่เขาเคยอยู่ตอนอยู่ในห้วงลึกกระมัง

อาจจะมีโคมไฟแสงเย็น กำแพงโลหะ เตียงนอนก็น่าจะเชื่อมติดตายตัวไว้เพราะกลัวเขาคลุ้มคลั่งแล้วพลิกมันทิ้ง ในอากาศน่าจะมีกลิ่นผสมระหว่างน้ำยาฆ่าเชื้อกับสนิมเหล็กอันเป็นเอกลักษณ์ของการคุมขังสิ่งมีชีวิต อะไรทำนองนั้น

แต่พอเขาเดินเข้าไปเห็นการตกแต่งภายในกลับชะงักไป ที่นี่ไม่เหมือนกับที่เขาจินตนาการไว้เลยแม้แต่น้อย

กำแพงไม่ใช่สีเดิมของโลหะผสมที่เย็นเยียบ โคมไฟแสงนวลไหลรินลงมาตามโคนกำแพงราวกับอำพันที่หลอมละลาย แผ่วงรัศมีแสงอันอบอุ่นละมุนละไมออกไปบนพื้น ใจกลางตั้งเตียงแคบไว้หนึ่งหลัง โครงเตียงทำจากไม้ ขอบมุมถูกขัดจนโค้งมน

แม้ตำแหน่งหน้าต่างจะถูกปิดตายเอาไว้ ทว่าด้านนอกของแผ่นปิดกลับติดผ้าประดับเลียนแบบผ้าม่านโปร่งไว้ชั้นหนึ่ง ลวดลายละเอียดถี่ แสงที่ส่องผ่านเข้ามาแม้จะเป็นแหล่งกำเนิดแสงประดิษฐ์ แต่กลับไม่แสบตาแม้แต่น้อย

เจียงเว่ยหยางกวาดสายตามองคร่าว ๆ ไม่กี่ปราด เมื่อเทียบกับ 01 เจ้าสุนัขบ้านนอกที่ยืนบื้ออยู่ด้านข้างแล้ว เธอดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก

เธอเดินไปที่มุมห้องยื่นมือไปลูบเตียงหลังนั้น แล้วเตะตู้โลหะผสมอะลูมิเนียมข้าง ๆ อีกที ใต้โครงเตียงยังมีขดลวดวงจรของสนามกดทับพลังอยู่อีกสองสามขด รางสายไฟเปิดโล่งอยู่ แม้แต่ฝาปิดก็ไม่ได้ปิดไว้