กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 155 เจ้าคนบื้อ
เธอจูง 01 ให้นั่งลงบนเตียง ข้อนิ้วของ 01 แข็งเกร็ง ทว่าเมื่อปลายนิ้วของเธอกระชับแน่นขึ้น เขากลับผ่อนแรงลงแทบจะเป็นสัญชาตญาณ
ชายกระโปรงชุดนอนของเจียงเว่ยหยางคลอเคลียผ่านขากางเกงของเขา ราวกับขนนกเส้นหนึ่งที่ร่วงหล่นลงบนคมดาบ
01 ก้มหน้ามองระบายลูกไม้ที่ชายกระโปรงของเธอ จู่ ๆ ก็เอ่ยปาก “เขาดีมากเลยเหรอ”
เจียงเว่ยหยางกะพริบตา อึ้งไปครู่หนึ่งถึงเพิ่งเข้าใจว่าเขากำลังถามเรื่องอะไร