เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 153 ห้วงรักหวานชื่น
เธอขยับเข้ามาใกล้แล้วจูบลู่หย่างอีกครั้ง
จูบครั้งนี้ประทับลงตรงกึ่งกลาง เธออมริมฝีปากล่างของเขาไว้ครู่หนึ่งก่อนจะผละออก เพื่อบอกเป็นนัยว่าเขาสามารถเรียนรู้ที่จะทำแบบนี้ตามเธอได้
“เธออย่าทำแบบนี้” ลูกกระเดือกของ 01 ขยับขึ้นลง เสียงของเขาแหบพร่า แขนของเขายังคงค้างอยู่กลางอากาศโดยไม่ได้วางลงมา
“แบบไหนล่ะ”
“เหมือน เหมือนที่เธอกับเขา...” เขาเบือนหน้าหนีไม่มองเธออีก ใบหน้าของเธอทำให้เขาทำตัวแข็งกร้าวใส่ได้ยากจริง ๆ
ทว่าในที่สุดแขนของเขาก็ตกลงมาพาดบนไหล่ของเธอ ปลายนิ้วขยุ้มเนื้อผ้าตรงหัวไหล่ของเธอไว้ เสียงเล็ดลอดออกมาจากซอกฟัน “เธอจูบกับเขาจนชินแล้วใช่ไหม เธออย่าเอาฉันไปเป็นตัวแทนสิ”
เจียงเว่ยหยางจับศีรษะของเขาหันกลับมาประจันหน้ากับตัวเอง นิ้วหัวแม่มือลูบไล้แก้มของเขา ราวกับกำลังกุมสัตว์ร้ายที่พร้อมจะดิ้นหลุดไปได้ทุกเมื่อ “คนที่ฉันจูบก็คือนาย”
ระหว่างคนทั้งสองเหลือระยะห่างไม่ถึงหนึ่งแผ่นกระดาษ ลมหายใจพัวพันกัน ความหวานราวกับน้ำผึ้งรินรดจนเต็มทุกช่องว่าง “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องตัวแทนอะไรอีกแล้ว ไม่ว่านายจะกลายเป็นแบบไหนฉันก็รักนาย”