ตอนที่ 148 แปลกประหลาด

ตอนที่ 148 แปลกประหลาด

หลอดไฟในห้องปฏิบัติการเสียไปสองหลอด ส่วนหลอดที่เหลือยังคงกะพริบติด ๆ ดับ ๆ สลับกันไปอย่างรวยริน

นักวิจัยหลายคนที่นอนระเกะระกะอยู่บนพื้นมีใบหน้าซีดเผือด ในรูม่านตายังคงหลงเหลือความหวาดกลัวที่ยังไม่จางหาย สถานการณ์ในตอนนี้แตกต่างจากบทที่พวกเขาวางไว้ในตอนแรกโดยสิ้นเชิง เนื้อหาการล้างสมองที่ฝังให้ 01 เดิมทีควรทำให้เขามองคนของห้วงลึกเป็นฝ่ายเดียวกัน แต่เห็นได้ชัดว่าอาณาเขตจิตของเขายังคงเอนเอียงไปทางเจียงเว่ยหยางอย่างสิ้นเชิง

ลู่หย่างกับเจียงเว่ยหยางยืนอยู่ใจกลางห้อง ด้านหลังของพวกเขาคือโต๊ะอุปกรณ์ที่ล้มคว่ำและเศษกระจกแตกเกลื่อนกลาดเต็มพื้น

ระลอกคลื่นพลังจิตวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในอากาศยังคงลอยคว้างอย่างช้า ๆ ภายใต้ลำแสงที่ส่องลงมาจากหลอดไฟ สภาพการณ์ทั้งหมดวุ่นวายโกลาหลไปหมด ทว่าระหว่างคนทั้งสองกลับเหมือนถูกบางสิ่งที่ไร้รูปตีกรอบเป็นเขตอาคมขึ้นมา โลกภายนอกส่งเสียงอึกทึก ทว่าสายตาของพวกเขากลับบรรจุไว้เพียงแค่กันและกันเท่านั้น

ลู่หย่างก้มหน้าลงนวดขมับ หว่างคิ้วขมวดแน่นจนเกิดเป็นรอยลึกสองรอย

เขาไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงมายืนอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยเศษกระจกและซากศพแห่งนี้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใคร ลู่หย่าง สองพยางค์ที่เด็กสาวตรงหน้าเอาแต่ร้องเรียกไม่หยุดหย่อนนั้น คือชื่อของเขาหรือเปล่า

ความเจ็บปวดในกะโหลกศีรษะถาโถมเข้าใส่ระลอกแล้วระลอกเล่า ราวกับมีใครเอาสิ่วมาคอยกะเทาะเส้นประสาทข้างในทีละครั้ง ๆ