เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 117 คลอเคลีย
หลินอิ่งยืนอยู่หน้าไวท์บอร์ด ใช้หมุดแม่เหล็กตรึงแผนภาพร่างแผ่นนั้นไว้ แล้วหยิบปากกาไวท์บอร์ดขึ้นมาวาดวงกลมสองสามวงตรงขอบ ตอนปลายพู่กันจรดลงไปจะชะงักบนผิวกระดานครู่หนึ่ง คล้ายกำลังยืนยันตำแหน่ง
“เครื่องหมายพลังงานที่จู้ฝูทิ้งไว้ ตอนนี้พวกเรายืนยันได้แค่พื้นที่คร่าว ๆ สามแห่ง แต่ไม่มีพิกัดแน่ชัด หลังจากเซี่ยงเสี่ยวหยวนกู้คืนบันทึกดัชนีแล้ว ก็ทำได้เพียงบีบขอบเขตให้แคบลงเหลือไม่กี่ร้อยเมตร”
เจียงเว่ยหยางเอนพิงพนักเก้าอี้ พยายามเรียบเรียงและรวบรวมข้อมูลเหล่านี้ในหัวอย่างสุดความสามารถ
“เช่นนั้นจะหายังไง” เธอถาม
“เฮ้อ ตอนนี้พวกเราทำได้แค่หวังว่าทางผู้บัญชาการจางจะส่งข้อมูลมาเพิ่มได้ไหม” หลินอิ่งวางปากกาไวท์บอร์ดลง “หลัก ๆ คือศาสตราจารย์เฉินคนนี้ ในรายงานการสำรวจของเขาไม่ระบุพิกัดชัดเจนเลยแม้แต่น้อย มีแต่การพรรณนาสภาพภูมิประเทศ คงคิดว่าพิกัดเปลี่ยนได้ แต่สภาพภูมิประเทศไม่เปลี่ยน จึงเลือกวิธีบันทึกที่ทนทานกว่าแบบนี้ ถ้าบันทึกต้นฉบับฉบับนั้นยังอยู่ ก็สามารถถือมันไปเทียบกับภูมิประเทศจริงในสถานที่จริง ขอเพียงหาจุดพบ แล้วใช้อุปกรณ์ยืนยันค่าอ่านหน่วยพลังงาน หากตรงกับรูปแบบคลื่นของเครื่องหมายพลังงานที่จู้ฝูทำไว้ นั่นก็คือตำแหน่งที่พวกเราตามหา”
“ดังนั้นตอนนี้จึงติดอยู่ที่ขั้นตอนรอข้อมูลจากทางตระกูลพวกเรา” เจียงเว่ยหยางเข้าใจแล้ว
“ขอรับ ส่วนนี้ยังต้องใช้เวลา รอข้อมูลมาถึง ถึงจะไปตรวจสอบจุดในสถานที่จริงตามบันทึกต้นฉบับได้”