กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 116 ปฐมกำเนิด
ทั้งสองกลับมาถึงเขตทหาร ก็ตรงไปยังห้องประชุมทันที หลินอิ่งนัดพบพวกเขาที่นี่ โดยบอกว่ามีข้อมูลการวิจัยล่าสุดเกี่ยวกับรังและเครื่องหมายพลังงานของจู้ฝูที่ต้องแจ้งให้ทราบตรงกัน
ตอนที่หลินอิ่งมาถึงห้องประชุม เธอหยุดยืนอยู่หน้าประตูสองวินาที เมื่อเห็นทั้งสองคนนั่งเอกเขนกคุยกันเบา ๆ บนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ สีหน้าเคร่งขรึมของเธอก็พลอยได้รับอิทธิพลจากบรรยากาศผ่อนคลายนี้ไปด้วย จนแย้มรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย
“หวังจริง ๆ ว่าข่าวที่ฉันจะบอกพวกเธอต่อไปนี้ จะไม่กระทบกับอารมณ์ในตอนนี้ของพวกเธอนะ”
เจียงเว่ยหยางวางของว่างถั่วเปลือกแข็งในมือลง รอให้ลู่หย่างเช็ดมือให้ตนเองจนสะอาด
“พี่หลิน จริง ๆ แล้วทุกครั้งที่พี่เรียกพวกเรามาประชุม ฉันก็ไม่เคยรู้หรอกว่าพี่จะพูดอะไร แต่พอมองสีหน้าพี่ก็รู้ได้ทันทีเลยว่า คราวนี้ก็คงไม่ใช่ข่าวดีอะไรอีกเหมือนกัน ใช่ไหมล่ะ”
เธอใช้มือที่กลับมาสะอาดหมดจดแล้วดันลู่หย่างเบา ๆ “นายขยับไปนั่งฝั่งโน้นหน่อย เว้นที่ให้พี่หลินนั่งบ้าง”
ลู่หย่างพยักหน้า ทิ้งกระดาษเปียกลงในถังขยะ แล้วขยับไปด้านข้างครึ่งช่วงตัว เว้นที่ว่างตรงกลางโซฟาไว้
“ฉันไม่ไปเบียดโซฟาเดียวกับคู่รักหนุ่มสาวอย่างพวกเธอหรอก คนวัยกลางคนอย่างพวกเราเอวหลังไม่ค่อยดี นั่งเก้าอี้แข็ง ๆ ดีกว่า” หลินอิ่งนั่งลงบนเก้าอี้ประชุมฝั่งตรงข้ามพวกเขา วางแฟ้มเอกสารไว้บนหัวเข่า ยังไม่ได้เปิดออกทันที “จะเป็นข่าวดีหรือไม่ขึ้นอยู่กับว่าเธอให้นิยามมันยังไง”
“จะให้ฉันไปกอบกู้โลกอีกแล้วเหรอ” เจียงเว่ยหยางเอ่ยล้อเล่น