ตอนที่ 118 หน้าด้าน

ตอนที่ 118 หน้าด้าน

ผ่านไปราว ๆ สิบห้านาที เจียงเว่ยหยางก็ยื่นมือไปลอกแผ่นมาสก์หน้าออกจากขอบ การเคลื่อนไหวระมัดระวังยิ่งกว่าตอนแปะลงไปเสียอีก เพราะกลัวจะไปดึงโดนเศษผมของลู่หย่าง แผ่นมาสก์กระดาษค่อย ๆ หลุดลอกออกตามแนวโค้งของผิวลู่หย่าง ทิ้งไว้เพียงชั้นประกายความชุ่มชื้น

“คนไข้ท่านนี้ ขั้นตอนการดูแลปรนนิบัติผิวทางฝั่งเราเสร็จสิ้นแล้วนะ” เธอตบบ่าของลู่หย่างเบา ๆ

เขาลืมตาขึ้น ขนตายาวเปียกชื้น มองตรงเข้าไปในดวงตาของเธออย่างเหม่อลอย

“ง่วงจนเบลอไปแล้วเหรอ” เจียงเว่ยหยางรู้สึกขบขันเล็กน้อย แค่ช่วงเวลาสิบกว่านาทีนี้เขาก็ยังผล็อยหลับไปได้ในทันที คุณภาพการนอนหลับต้องเหนือกว่าผู้คน 90% ทั่วทั้งโลกอย่างแน่นอน

“อืม” ทุกครั้งที่อยู่ข้างกายเธอมักจะมีความรู้สึกผ่อนคลายทั้งร่างกายและจิตใจ เดิมทีลู่หย่างเพียงต้องการหลับตาพักผ่อนจิตสำนึก ไม่นึกเลยว่าจะหลับไปเช่นนี้

“พอพอกหน้าเสร็จแล้วรู้สึกดูอ่อนเยาว์ขึ้นนะ” เจียงเว่ยหยางยิ้มออกมา “ตอนนี้คุณรู้สึกว่าตัวเองดูอ่อนเยาว์ลงบ้างไหม”

เขาคลำไม่พบว่ามีข้อแตกต่างตรงไหน คิดดูแล้วจึงเอ่ย “มีด้วยเหรอ พี่สาว”

เธอตกตะลึงกับคำเรียกขานนี้ไปชั่วขณะจนตอบสนองไม่ทัน เงียบไปหลายวินาทีก่อนจะโยนแผ่นมาสก์หน้าที่พับเก็บเป็นก้อนในมือใส่เขา “พอชมว่าอ่อนเยาว์เข้าหน่อย นายก็เล่นตามบทจริง ๆ เลยนะ”

เขาคว้าจับเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย กำไว้ในมืออย่างมั่นคง แล้วได้ใจจนเหิมเกริม “ไม่ชอบเหรอ พี่สาว”