ตอนที่ 115 ออกจากเวที

ตอนที่ 115 ออกจากเวที

สามนาทีที่กู้หงหย่วนคาดไว้ว่าแค่กัดฟันอดทนประเดี๋ยวเดียวก็จบ กลับยาวนานกว่าที่คิดไว้มาก เขาถึงกับทนไม่ไหวแม้แต่หนึ่งนาที

ตอนที่ผู้ใต้บังคับบัญชาเดินเข้ามาประคองไว้ เขาถึงเพิ่งได้สติกลับมา

อันที่จริงตั้งแต่ตอนที่ลู่หย่างยืนขึ้น เขาก็พ่ายแพ้ไปแล้ว

เขายังไม่ทันมีโอกาสได้ประลองพลังจิตวิญญาณกับลู่หย่างด้วยซ้ำ บันไดที่จะก้าวขึ้นสู่การแข่งขันนี้ยังเอื้อมไม่ถึง ร่างกายก็ยอมจำนนล่วงหน้าไปก่อนสมองแล้ว

เหงื่อเย็นเยียบที่หน้าผากไหลย้อยลงมาตามขมับ ราวกับศักดิ์ศรีของเขาที่แตกสลายยับเยิน หยดลงบนคอเสื้อสูทสีเขียวเข้มที่รีดมาอย่างประณีต จนแผ่เป็นคราบน้ำสีคล้ำ

ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสองคนประคองเขาอย่างกระอักกระอ่วน คนหนึ่งก้มหน้าลงไม่กล้ามองสภาพอนาถของเขา อีกคนก็เบนสายตาออกไปนอกหน้าต่าง พวกเขารู้ดีว่ากู้หงหย่วนรักศักดิ์ศรีมากแค่ไหน จึงได้แต่แกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ก่อนที่จางชิวอวี่จะเดินออกไปได้ส่งสัญญาณให้กู้หงหย่วนกับพวกตามมา แต่ตอนนี้กู้หงหย่วนดูเหมือนยังไม่ฟื้นตัวกลับมา บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาจึงไม่กล้าเอ่ยปากเตือน