ตอนที่ 98 เริ่มคลาย

ตอนที่ 98 เริ่มคลาย

ตอนที่จู้ฝูกลับมาถึงหอพัก ไฟเซนเซอร์ตรงทางเดินก็เสียมาหลายวันแล้ว เธอคลำทางในความมืดเดินผ่านทางเดินโล่งกว้างที่ยาวไม่ถึงยี่สิบเมตรสายนั้น ท่ามกลางความมืดมิดมีเพียงเสียงฝีเท้าจากส้นรองเท้าของเธอที่กระทบลงบนพื้นหินขัด

เธอใช้หัวไหล่ดันเปิดประตู ภายในห้องเย็นลงกว่าตอนที่เธอออกไปเล็กน้อย การจ่ายฮีตเตอร์ช่วงดึกมักจะลดระดับลงเสมอ ราวกับกำลังเตือนทุกคนด้วยวิธีอันอ่อนโยนว่าดึกมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องตื่นอยู่อีกต่อไป

จู้ฝูไม่ได้เปิดไฟ เพราะถ้าเปิดไฟก็ต้องเผชิญหน้ากับสภาพทั้งหมดของห้อง เตียงเดี่ยว โต๊ะเขียนหนังสือ เก้าอี้ ตู้เหล็ก ล้วนเป็นของที่ติดมากับหอพักที่ได้รับการจัดสรร ทุกรายละเอียดคอยตอกย้ำกับเธออยู่ตลอดเวลาว่า คุณเป็นเพียงแค่ผู้ผ่านทางของมิติกาลเวลาเท่านั้น

สิ่งเดียวที่เป็นของเธออย่างแท้จริง มีเพียงกระถางพืชสีเขียวตรงขอบหน้าต่างที่เธอลงมือแก้ไขลำดับยีนด้วยตัวเอง นั่นคือแรงบันดาลใจที่เธอได้รับมาจากการทดลองในสถาบันวิจัยเมื่อช่วงก่อน เธอได้ยินมาว่ากลุ่มของหลินอิ่งใช้เครื่องมือดัดแปลงที่สกัดมาจากตัวอย่างจากรังไปทำการตัดแต่งยีน เธอจึงลองแก้ไขเมล็ดพันธุ์ลีบแบนไม่กี่เมล็ดที่ค้นออกมาจากกองตัวอย่างทดลองที่ทิ้งแล้วดูบ้าง มันกลับเอาถ่านจนงอกออกมาได้จริง ๆ