เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 90 ช่วยเหลือออกมา
หลังจากพวกเขาออกจากทางเดิน ลู่หย่างได้จัดแจงให้กู้ฉือและเมิ่งเซียวพาส่งตัวผู้รอดชีวิตออกไปก่อน
เขายืนอยู่ที่ประตูมองดูคนหลายคนเดินออกจากเขตโรงเรียน ถึงได้หันหลังมองไปยังความมืดมิดในส่วนลึกตรงนั้น พลังจิตวิญญาณของเขาก็หยุดชะงักอยู่ที่นั่นเช่นกัน มันรักษาระยะสัมผัสไม่ใกล้ไม่ไกลกับพลังงานสายนั้นที่อยู่ใต้พิภพ พละกำลังสายนั้นไม่ได้ขัดขวางการที่พวกเขาพาคนออกไปจากเขตโรงเรียน
ลู่หย่างพยายามเป็นฝ่ายสร้างการสั่นพ้องกับมัน แต่สัมผัสได้เพียงความมืดมิดที่จมลึกลงไปเวิ้งว้าง
“ยังต้องเข้าไปอีกเหรอ” เจียงเว่ยหยางยืนอยู่ข้างเขา ลำแสงไฟฉายสาดออกจากมือของเธอ ตกกระทบลงบนบันไดทอดยาวลงสู่เบื้องล่างที่อยู่สุดปลายทาง
“ขอรับ ข้างในยังมีผู้รอดชีวิตอยู่อีก” ลู่หย่างชะงักไปเล็กน้อย “อีกอย่างผมรู้สึกว่าข้างล่างมีพละกำลังสายหนึ่งที่แปลกประหลาดมาก”
เจียงเว่ยหยางไม่ได้ถามอะไรมากความอีก เพียงพยักหน้าแล้วเดินตามหลังเขาไปข้างหน้า
โจวตู้และเหล่าเว่ยก็ตามติดอยู่ด้านหลังเช่นกัน ทั้งสองคนต่างรักษาท่าทางเตรียมพร้อมต่อสู้ สอดส่องสังเกตดูรอบทิศอย่างระมัดระวัง
คราวนี้ตอนที่ลู่หย่างแผ่ขยายพลังจิตวิญญาณไปข้างหน้าไม่ได้ถูกภาพร่างเงาความทรงจำกลืนกิน พละกำลังของเจียงเว่ยหยางช่วยเขาสะกดภาพซ้ำซ้อนที่ไม่จำเป็นเอาไว้โดยตรง
เขาจับจ้องเส้นสายที่ทอดยาวจากใต้เท้าของตนลึกเข้าไปเบื้องหน้าเพื่อมุ่งลงสู่ใต้ดินอย่างจริงจัง ประหลาดใจอยู่บ้าง “มันกำลังนำทางให้พวกเรา”