ตอนที่ 88 ความสับสน

ตอนที่ 88 ความสับสน

วันที่สองหลังจากลู่หย่างฟื้น คณะวิจัยก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลเจียงแต่เช้าตรู่

ขบวนคนยิ่งใหญ่กว่าปกติมาก ไม่เหมือนสองสามครั้งก่อนหน้าที่มีเพียงสองสามคน ครั้งนี้มาเกือบสิบคน นำอุปกรณ์มาสามเครื่อง ทั้งยังหิ้วกล่องโลหะที่บรรจุเซนเซอร์สำรองสองกล่อง และยังมีเครื่องวิเคราะห์สเปกตรัมแบบพกพาอีกหนึ่งเครื่อง

ตอนที่หลินอิ่งก้าวเข้าประตูมา สายตากวาดมองห้องนั่งเล่นอย่างเคยชิน แล้วจึงหยุดชะงักไปครู่หนึ่งที่ตู้จัดแสดงของสะสมชิ้นนั้น

ตู้จัดแสดงใบนั้นคือตู้จัดแสดงของสะสมไม้ซวนจือช่วงปลายราชวงศ์ชิงที่เจียงซู่นำกลับมาจากงานประมูลเมื่อหลายปีก่อน ทุกเดือนจะมีคนคอยดูแลบำรุงรักษาโดยเฉพาะ ลวดลายตามขอบมุมถูกขัดจนโค้งมนเงาวับ

บนชั้นวางเครื่องลายครามโบราณอยู่หลายชิ้น และยังมีเครื่องตั้งโชว์หยกเจไดต์อีกจำนวนหนึ่ง ทว่าในยามนี้ด้านบนกลับวางขวดแก้วใบเล็กที่กู้ฉือมอบให้เจียงเว่ยหยางขวดนั้นไว้ด้วย

ในขวดแก้วโปร่งใสบรรจุใบไม้สีเขียว มันถูกจัดวางไว้บนชั้นอย่างทะนุถนอมเช่นนี้ วางอยู่เคียงคู่กับของโบราณมูลค่ามหาศาลเหล่านั้น

แสงไฟในห้องทอดผ่านตัวขวด ทอดเงาสีเขียวจาง ๆ ออกมาผืนเล็ก ราวกับฤดูใบไม้ผลิที่ยังไม่ทันได้ผลิบาน หลินอิ่งยืนอยู่ตรงนั้นมองขวดใบไม้ มุมปากยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ

เจียงเว่ยหยางพิงอยู่บนโซฟา มองตามสายตาของหลินอิ่งไป