ตอนที่ 86 ถลำลึก

ตอนที่ 86 ถลำลึก

บ้านกลับเข้าสู่ความเงียบสงบตามปกติอีกครั้ง เจียงเว่ยหยางจับมือลู่หย่างพากลับเข้ามาในห้อง ทางเดินไม่ยาวนัก แต่ค่ำคืนนี้ฝีเท้าของเธอกลับเชื่องช้ากว่าปกติมาก พลังจิตวิญญาณของลู่หย่างซึมออกมาจากร่างกาย ดั่งคลื่นน้ำที่ซัดสาดเข้าใส่ร่างของเธอจากรอบทิศทาง แฝงไว้ด้วยความรู้สึกกดดันจาง ๆ เจียงเว่ยหยางคล้ายไม่รู้สึกรู้สา ทั้งยังกวาดสายตามองแจกันดอกไม้ประดับชิ้นใหม่ตรงสองฟากฝั่งของทางเดินอย่างนึกสนุก

ในที่สุดก็เดินมาถึงห้องของเขา เจียงเว่ยหยางจูงเขาเข้าไปใกล้เตียง แล้วผลักเขาลงไป ที่นอนยุบตัวลง ร่างกายของเขาไหวน้อย ๆ แล้วทรงตัวนิ่ง ประหนึ่งตุ๊กตากระเบื้องที่ยินยอมให้ผู้อื่นจัดวางตามใจชอบ แผ่นหลังเหยียดตรงอย่างยิ่ง เรียวขายาวเกินพอดีอย่างแท้จริง ทั้งที่นั่งอยู่ตรงกึ่งกลางเตียง แต่ฝ่าเท้ากลับยังคงเหยียบอยู่บนพื้นอย่างมั่นคง เขาก้มหน้าลง ผมหน้าม้าทิ้งตัวลงมาบดบังคิ้วและดวงตาอีกครั้ง

เจียงเว่ยหยางยืนอยู่ตรงหน้าเขา คงท่วงท่าก้มมองเขาไว้เช่นนั้น มิได้ขยับเข้าใกล้ไปมากกว่านี้ ภายหลังความเงียบงันชั่วครู่สิ้นสุดลง มือของลู่หย่างยกขึ้นจากหัวเข่า นิ้วมือกำข้อมือของเธอไว้แน่น ทว่าวินาทีถัดมาก็ถูกเจียงเว่ยหยางปัดออก

เธอนั่งทับลงไป

หัวเข่าแนบชิดอยู่ข้างเอวของเขา ยามที่น้ำหนักตัวกดทับลงไป นิ้วมือของเขากำผ้าปูที่นอนไว้แน่น คนทั้งสองประหนึ่งจิ๊กซอว์สองชิ้นที่เคยถูกแยกจาก ประกบติดกันแนบสนิทไร้รอยต่อ ค้นพบอีกครึ่งหนึ่งได้อย่างสมบูรณ์แบบ