ตอนที่ 75 เพื่อนสมัยเด็ก

ตอนที่ 75 เพื่อนสมัยเด็ก

สายวันรุ่งขึ้น กริ่งประตูคฤหาสน์ตระกูลเจียงดังขึ้นสองครั้ง

ตอนที่พ่อบ้านชราเดินไปเปิดประตู เจียงเว่ยหยางกำลังนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น

เมื่อคืนเธอนอนหลับไม่ค่อยดี เดิมทีคิดจะใช้คาเฟอีนช่วยให้สมองฟื้นคืนสติ ทว่าก็ไม่ชอบรสชาติขมปร่านี้เอาเสียจริง ดังนั้นจึงดื่มไปเพียงอึกเดียวแล้ววางแก้วไว้บนโต๊ะน้ำชา ลู่หย่างนั่งอยู่ข้างกายเธออย่างเงียบสงบ พลางมองไปยังจุดหนึ่งในสุญตาที่เธอจ้องอยู่ด้วยความสงสัย ทว่าเขากลับไม่พบสิ่งใดเลย

เช่นนั้นเขาจึงหันหน้ากลับมามองเธออีกครั้ง

เจียงเว่ยหยางสัมผัสได้ถึงสายตาจดจ่อที่อยู่ด้านข้าง จึงดึงสติกลับมาสบสายตากับลู่หย่าง

แสงสว่างสาดส่องผ่านผืนกระจกเข้ามาทาบทับลงบนใบหน้าด้านข้างของเขา ขนอ่อนเส้นละเอียดบนใบหน้าของเขามองเห็นได้อย่างชัดเจน ขนตายาวเหยียดก็เปล่งประกาย รูม่านตาสีน้ำตาลยามต้องแสงแลดูสีอ่อนลง ราวกับของเล่นลูกสุนัขขนปุย เธออดไม่ได้ที่จะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ แล้วประทับจูบลงบนดวงตาของเขาเบา ๆ หนึ่งครั้ง

ลู่หย่างหรี่ตายิ้มอย่างมีความสุข ขณะที่กำลังเตรียมจะจูบเธอบ้าง เจียงเว่ยหยางก็ออกคำสั่งห้ามปรามเสียก่อน

“ตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะมีแขกมา”

ความจริงเขาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมมีแขกมาถึงทำไม่ได้ แต่ก็เคยชินกับการเชื่อฟังอย่างเด็ดขาดไปแล้ว เช่นนั้นเขาจึงผ่อนตามแรงของเจียงเว่ยหยางแล้วกลับไปนั่งตัวตรงบนโซฟาอีกครั้ง ทว่าสายตายังคงไม่ละไปไหน