ตอนที่ 73 สุนัขที่ดี

ตอนที่ 73 สุนัขที่ดี

น้ำแกงบนเตาอุ่นอยู่นานแล้ว พ่อบ้านชราจึงยกมาวางบนโต๊ะอาหารแล้วเปิดฝาออก ไอความร้อนกลุ่มหนึ่งหอบเอาความหอมหวานของน้ำแกงไก่กระจายฟุ้งออกมาในทันที

จางหย่วนโจวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว ผมยังเป่าไม่แห้งสนิท ปลายผมกระดกขึ้นสองสามช่อ ดูราวกับเด็กมัธยมปลาย เขานั่งอยู่ตรงข้ามเจียงเว่ยหยาง ปลายนิ้วลูบคลำถ้วยน้ำแกงอย่างเผลอไผล สายตาคอยกวาดมองคนทั้งสองที่อยู่ตรงข้ามสลับไปมาตลอดเวลา

เจียงเว่ยหยางดึงลู่หย่างให้นั่งลงอีกฝั่ง เขาไม่ได้มองกับข้าวบนโต๊ะ และไม่ได้มองใครเลย หลังจากนั่งลงมือก็วางไว้บนหัวเข่าอย่างสงบนิ่ง แผ่นหลังเหยียดตรงอย่างยิ่ง ราวกับดาบที่ถูกเก็บเข้าฝัก ท่าทางแบบนั้นเจียงเว่ยหยางคุ้นเคยเกินไปแล้ว ยามปกติที่เขานั่งเงียบ ๆ ก็จะรักษาท่านี้ไว้ตลอดเวลา ราวกับกำลังรอคอยคำสั่งอยู่ทุกขณะ

เจียงเว่ยหยางหยิบตะเกียบขึ้นมา ส่งสัญญาณให้ลู่หย่างทำตาม ศีรษะของเขาเอียงไปมองเธอน้อย ๆ วินาทีถัดมาก็หยิบตะเกียบขึ้นมาเช่นกัน ทว่าท่าทางการจับตะเกียบกลับไม่เหมือนกับเจียงเว่ยหยาง แต่เป็นท่าทางที่เขาเคยชินในยามปกติ